• raport o korkach|
• księgarnia|
• ePapier|
• napisz do nas|
• |
• więcej kanałów RSS

Śmierć po wyroku eksmisyjnym

Artysta plastyk popełnił samobójstwo w dniu, w którym sąd wydał wyrok eksmisyjny jego zadłużonej pracowni z Rynku Starego Miasta. Sprawę bada policja.

autor: Dudek Jerzy

źródło: Fotorzepa

Pracownia malarza mieściła się na warszawskiej starówce

+zobacz więcej

Zbigniew N. od kilkudziesięciu lat miał pracownię na Starówce. Był znanym malarzem na szkle.

– Używał unikatowej techniki. Należał do stowarzyszenia Manufaktury Warszawskie, ostatnio dostał stypendium ministra kultury – mówi jego przyjaciel Waldemar Prusak.

Plastyk od 1992 r. wynajmował pracownię od dzielnicy Śródmieście. Przez dziesięć lat nie miał problemów z płatnościami. – Te pojawiły się na początku 2002 r. – opowiada Rafał Chromiński z Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami Śródmieście.

W kwietniu 2002 r. pierwszy raz wypowiedziano N. umowę najmu. Kiedy kilka lat później, w 2008 r., spłacił należności, dzielnica zgodziła się, by bez przetargu ponownie objął ten lokal. Zbigniew N. choć go użytkował, nie podpisał drugiej umowy z urzędnikami. Rok temu przestał zupełnie płacić.

W styczniu 2009 r. poinformował ZGN, że nie prowadzi już działalności gospodarczej. Miał dosłać dokumenty i uregulować zobowiązania. Nie zrobił tego, dlatego w czerwcu br. ZGN wystąpił do sądu z wnioskiem o eksmisję plastyka ze Starówki. – Pierwsza rozprawa odbyła się we wrześniu, druga 25 listopada. Wtedy też zapadł nieprawomocny wyrok. Sąd zgodził się na eksmisję – mówi Maciej Gieros z sądu okręgowego. Nie wiadomo, czy Zbigniew N. był w sądzie. Wiadomo, że wcześniej unikał obecności na rozprawach. W ubiegły czwartek jego córki przez kilka godzin nie mogły się skontaktować z ojcem. Po południu jedna z nich pojechała do pracowni. Tam znalazła ciało artysty. Mężczyzna popełnił samobójstwo. Zostawił list pożegnalny. Jak udało się nam ustalić, napisał, że na taki krok decyduje się z powodu problemów finansowych.

Samobójcza śmierć artysty wywołała szok wśród jego znajomych i sąsiadów. Pod oknami jego pracowni palą znicze.

– Był niezwykłym człowiekiem, został smutek – mówi pani Barbara, jedna z jego sąsiadek. Dodaje, że plastyk skarżył się kiedyś, że ze sprzedaży swoich rzeczy nie jest w stanie się utrzymać. Mówił, że jednego miesiąca zarobił tylko 200 zł – dodaje inna znajoma. 

Waldemar Prusak zauważa, że to eksmisja z lokalu przepełniła czarę goryczy. – Zbyszek nie wytrzymał. Skończył ze sobą. Zadzwonił do mnie po wyroku eksmisyjnym i powiedział: „nie ma mnie już na Starym Mieście”. To była moja ostatnia z nim rozmowa – mówi Prusak. Przyznaje, że zadłużenie kolegi nie było duże. – Jakieś 5 – 6 tys. zł. Część nawet zaczął spłacać. Ale machina urzędnicza jest bezlitosna. A to był artysta, wrażliwa dusza – podkreśla Prusak.

Jak informuje Rafał Chromiński, zaległości N. sięgały ponad 6 tys. zł. – Najemca nie starał się jednak o rozłożenie długu na raty, jego prolongatę czy umorzenie. A wielokrotnie był przez nas informowany o zaległościach – zapewnia przedstawiciel ZGN – Ze śmiercią Zbyszka skończył się pewien etap w sztuce rzemieślniczej. Nie wyszkoli już żadnego ucznia. Szkoda – mówi Prusak.

Dodaj swoją opinię